WŁADZA MIEJSKA. Czy trzeci wiceprezydent Zabrza Jarosław Suszka był osobą bezrobotną, gdy z nominacji środowisk Koalicji Obywatelskiej obejmował swoje nowe stanowisko? Taką hipotezę postawił niedawno zabrzański Reset, biorąc pod uwagę jego oświadczenie majątkowe złożone przy obejmowaniu funkcji w połowie stycznia. W dokumencie tym faktycznie nie są wpisane żadne wcześniejsze dochody ani miejsca pracy, ale to najprawdopodobniej wynika z zasad obowiązujących przy wypełnianiu tego typu dokumentu. W przeciwieństwie bowiem do oświadczeń wypisywanych już potem – co roku - w trakcie pełnienia funkcji publicznej obejmujących cały rok wcześniejszy, w tym wypadku wpisuje się dochody wyłącznie uzyskane w roku obejmowania funkcji. Skoro Suszka dostał stanowisko na początku roku, to faktycznie mógł przez dwa wcześniejsze tygodnie nigdzie nie zarabiać, szykując się do pracy w zabrzańskim samorządzie. Rzecz jednak w tym, że mimo naszych kilkukrotnych dociekań i pytań wysyłanych do niego za pośrednictwem rzecznika prasowego magistratu, wiceprezydent w ogóle nie odniósł się do zapytania, jakie dokładnie było jego ostatnie miejsce pracy, czy się zajmował i na jakim stanowisku oraz kiedy i z jakiego powodu nastąpiło rozstanie?

TURYSTYKA POPRZEMYSŁOWA. Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu działa od dziś (1 kwietnia - to nie żart) w nowej formule prawnej. Odtąd głównym organizatorem instytucji został Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego, a gmina Zabrze pozostawiła sobie symboliczny procent udziału. To decyzja, która – wobec perturbacji finansowych miasta - ma otworzyć placówkę na dalszy rozwój i większe inwestycje. Władze miejskie zapewniają jednocześnie, że zmiana nie oznacza rewolucji dla mieszkańców czy turystów. Kierunek działania pozostaje ten sam – rozwój i wzmacnianie marki miejsca, które już dziś przyciąga setki tysięcy odwiedzających z kraju i zagranicy. W związku z przejęciem roli głównego organizatora, dziś odbyło się w Zabrzu spotkanie władz województwa z pracownikami muzeum. W wydarzeniu uczestniczyli marszałek województwa Wojciech Saługa oraz z zarządu województwa odpowiedzialna za kulturę Joanna Bojczuk, a także: prezydent Zabrza Kamil Żbikowski i dyrektor muzeum Bartłomiej Szewczyk.

LOKALNA POLITYKA. Nie milkną z Zabrzu echa zeszłotygodniowych, bardzo emocjonujących wydarzeń w samorządzie, czyli uchylenia przez Radę Miasta obywatelskiej uchwały antyimigranckiej (pod naciskiem rządu). Ponieważ temat odbił się bardzo głośnym echem także w mediach krajowych, w których nie wszyscy dziennikarze z Warszawy zrozumieli kontekst i skomplikowaną sytuację finansową i polityczną naszego miasta, prezydent Kamil Żbikowski w specjalnym nagraniu, a także w dodatkowym wpisie bardzo obszernie odniósł się do wszystkich wątków budzących kontrowersje i emocje społeczne. I choć dyplomatycznie unikał określenia „szantaż polityczny” to wielu zabrzan doskonale zrozumiało istotę potrzasku, w jakim się on znalazł. Niektórzy baczni obserwatorzy życia miejskiego i politycznego zaczęli się już nawet zastanawiać nad tym, czy nie była to swego rodzaju próba zdestabilizowania finansów miasta i na tej podstawie „wyrzucenia z siodła” obecnego prezydenta Zabrza z powodu niedotrzymania warunków programu ostrożnościowego? Bo w takim przypadku mogło nas czekać wprowadzenia stałego komisarza rządowego.

FINANSE MIASTA. Afera kręcona z niczego – tak można najkrócej podsumować dyskusję, którą mieszkańców Zabrza uraczyli radni podczas lutowej sesji Rady Miasta w Zabrzu. Poszło o rzekome plany prezydenta Kamila Żbikowskiego zlikwidowania zabytkowego obiektu basenu miejskiego przy pl. Krakowskim. Rzecz w tym, że władze miejskie nie złożyły formalnie takiego wniosku, a prezydent nie forsował takiego rozwiązania. Ba, nie było nawet w porządku obrad uchwały w tej sprawie. Prezydent jedynie zwrócił uwagę, iż wskazany obiekt generuje ogromne koszty około 3,5 mln zł rocznie w sytuacji, gdy korzysta z niego dosłownie garstka mieszkańców – np. w soboty jest to 25 osób. W porównaniu z nowoczesnym obiektem Aquariusa na osiedlu Kopernika, gdzie przychodzą setki i tysiące zabrzan, statystyki na rzecz pierwszej placówki są druzgocące. Nadto gmina musi też zatroszczyć się o inny bardzo popularny obiekt rekreacyjny czyli zamknięte za prezydent Rupniewskiej Kąpielisko Leśne. Dlatego prezydent zasygnalizował, że w czasie kryzysu finansów miasta i szukania racjonalnych oszczędności będzie trzeba poważnie się pochylić nad tym problemem i rozważyć różne scenariusze.

LUDZIE WŁADZY. Jak ustalił GŁOS, po cichu i bez jakichkolwiek komunikatów prasowych czy wpisów w mediach społecznościowych, w sylwestra minionego roku zmieniono skład rady nadzorczej Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Zabrzu, czyli gminnej spółki, która rzutem na taśmę uratowała się przed bankructwem z racji sprzedania dochodowych hal magazynowych. 31 grudnia wymieniono dwóch z trzech członków organu nadzorczego, a jedną w prowadzonych do niej osób jest Magdalena Korzeniowska – wieloletnia i bardzo doświadczona urzędniczka, naczelnik wydziału obrotu nieruchomościami jeszcze od czasów prezydent Małgorzaty Mańki-Szulik. Obecnie uchodzi ona za osobę zaufaną w środowisku zabrzańskiej Koalicji Obywatelskiej i blisko współpracującą z wiceprezydent Ewą Weber (Korzeniowska zasiada też w radzie nadzorczej Kardio Med Silesia). Przed dwoma tygodniami prezydent Kamil Żbikowski zdecydował co prawda, iż osobiście pokieruje sprawami nadzoru właścicielskiego miasta i przejął te kompetencje od swej zastępczyni, w ślad za czym poszły niemal od razu zmiany w kierownictwie innej gminnej spółki ZBM-TBS, ale w samym MOSiR-ze na razie wszystko zostaje po staremu: spółką kieruje od października Sylwia Rudek-Matuszczak z Gliwic. Co jednak zaskakuje, już od czasów prezydentury Agnieszki Rupniewskiej szefem owej rady nadzorczej MOSiR-u pozostaje niezmiennie niedawny polityk Konfederacji z Gliwic - Damian Dzieżyc. Przez kilkanaście minionych tygodni próbowaliśmy zgłębić ten swoisty fenomen, gdyż ani Konfederacja nie współrządzi Zabrzem (ma tylko jednego radnego) ani sam Dzieżyc nie uchodzi za powszechnie rozpoznawalnego menedżera biznesu i zawodowo pracuje na szeregowym stanowisku w innej gminnej spółce w Katowicach. O co tu więc chodzi?

SAMORZĄD WOJEWÓDZKI. Za nami kolejna sesja Sejmiku Województwa Śląskiego. Podjęliśmy uchwały obejmujące rozwój regionu, inwestycje sportowe oraz transport. Nie zabrakło spraw ważnych dla naszej lokalnej tożsamości. Ciekawym punktem sesji było podsumowanie wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego. W jego ramach przedstawiono rezultaty całorocznej pracy Urzędu Marszałkowskiego w Katowicach nad pozyskiwaniem środków zewnętrznych. A warto podkreślić, że skala ich wykorzystanych przez nasz samorząd jest imponująca na tle innych województw. Sejmik zdecydował także o rozdysponowaniu 14,7 mln zł na program rozwoju infrastruktury sportowej, realizowany we współpracy z Ministerstwem Sportu i Turystyki.

Więcej…

LUDZIE WŁADZY. Wojciech Świerkosz - były już naczelnik od zabrzańskiej oświaty z nominacji ówczesnej prezydent Agnieszki Rupniewskiej zakończył swą niedługą karierę w zabrzańskim samorządzie. W trakcie swojej półtorarocznej pracy zasłynął ze sporych kontrowersji, z których największą było wdrożenie planu likwidacji Zespołu Szkół Nr 17, choć była ona jedną z wiodących placówek w mieście. Los urzędnika wydawał się przesądzony odkąd w grudniu ubr. publicznie pokłócił się z obecną wiceprezydent Ewą Weber podczas komisji oświaty i bardzo ostro zaczął ją krytykować w mediach społecznościowych.

Więcej…

OKIEM SAMORZĄDOWCA. Inaugurujemy na naszych łamach cykliczne publikacje znanego zabrzańskiego prawnika, społecznika i radnego Sejmiku Województwa Śląskiego - Adama Koczyka. Przystał on na nasze zaproszenie do przybliżania naszym Czytelnikom i mieszkańcom Zabrza najważniejszych decyzji podejmowanych przez główne ciało uchwałodawcze władz samorządowych Śląska, zwłaszcza tych dotyczących naszego miasta lub rzutujących na nasze codzienne życie. Choć niewątpliwie liczymy też na to, iż czasem przybliży naszym Czytelnikom także wydarzenia z naszej lokalnej, miejskiej polityki. Adam Koczyk jest bowiem też ważną postacią i członkiem zabrzańskiej Koalicji Obywatelskiej, która współrządzi Zabrzem, ma już swoich dwóch wiceprezydentów (Ewę Weber i Jarosława Suszkę) i stanowi ważne ogniwo w budowaniu większości w Radzie Miasta dla działań i decyzji prezydenta Zabrza Kamila Żbikowskiego.

Więcej…

MAJĄTEK GMINNY. Jak ustalił GŁOS, wielkimi krokami zbliża się koniec działalności ZARI czyli należącej do samorządu Zabrzańskiej Agencji Realizacji Inwestycji. Ta gminna spółka, która w poprzednich latach radziła sobie na rynku zupełnie dobrze i była przekazywana w ręce prezydent Agnieszki Rupniewskiej z kilkoma milionami złotych na koncie, zaczęła generować poważny straty. Po skutecznym referendum, od czerwca 2025 roku ówczesna prezydent Ewa Weber próbowała ratować ten podmiot i trwały prace nad reorganizacją spółki. Na koniec minionego roku szacowany wstępnie wynik finansowy firmy to strata w wysokości około 1,5 mln złotych, z czego sam koszt utrzymania utworzonego jeszcze na polecenie Rupniewskiej zespołu marketingowego (nazywanego potocznie w dyskursie publicznym działem propagandy pod ówczesnym kierunkiem kontrowersyjnego Karola Fedorowicza) wyniósł 900 tys. zł. Dlatego – choć nieformalna – to likwidacja spółki już się zaczęła poprzez „wyprowadzanie” dochodowych zadań ZARI do innych podmiotów samorządowych. Od 1 stycznia zarządzanie Zabrzańską Siecią Światłowodową przekazane do gminnej spółki wodociągowej, a zarządzanie kortami do Zabrzańskiego Kompleksu Rekreacji. Z kolei akademię tenisową przejęło stowarzyszenie trenerów i rodziców 4Tennis.

TYLKO W GŁOSIE. W Miejskim Ośrodku Kultury odbyła się uroczystość z okazji jubileuszu 80-lecia istnienia Miejskiej Biblioteki Publicznej w Zabrzu, jednej z najważniejszych instytucji w naszym mieście. Tymczasem jak ustalił nasz dziennikarz, w ostatnim czasie powstało ogromne zamieszanie z ważnością umowy o pracę głównego dyrektora placówki – Tomasza Iwasiówa. Pojawiły się nawet kuluarowe doniesienia, jakoby przez wiele lat wykonywał on swoje obowiązki bez... ważnej umowy o pracę. Władze miasta wyjaśniają jednak, iż toczy się jedynie pewien spór formalno–prawny wynikający ze zmieniających się w minionych latach przepisów i że wszystkie podejmowane przez Iwasiowa decyzje są prawnie wiążące.

(…)