Lada dzień na rynek księgarski trafi Uśmiechnięta matematyka dla przedszkolaków i.. nieco starszych. Autorem zestawu składającego się z podręcznika, sześciu talii po 40 kart i  płyt DVD z lekcjami jest zabrzanin Krzysztof Cywiński patrz tutaj -Nad tą prostą metoda nauczania pięciolatków matematyki pracowałem trzy lata i testowałem ją między innymi na własnej córce - mówi. - Okazuje się, że maluchy, które nie umieją jeszcze pisać, w lot chwytają zagadnienia matematyczne na podstawie zabaw karcianych. Nawet dzieciaki obarczone dysleksją nie mają z tym problemu. Nie potrzebują do zrozumienia dodawania czy odejmowania bajek o motylkach przefruwających z kwiatka na kwiatek.

Cywiński nie jest z wykształcenia matematykiem, a w szkole (górniczej) pracował bardzo krótko. Imał się różnych zawodów, z poczty „wylano” go, bo odmówił roznoszenia propagandowych ulotek, wcześniej studiował w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Rakietowych w Toruniu. Jego wszechstronne uzdolnienia postanowili wykorzystać znajomi, których dzieci nie dawały sobie rady w szkole z chemią czy właśnie matematyką. Zaczął dawać korepetycje i tak zostało. – W szkolenie nie dałbym sobie dzisiaj rady z biurokracją. A poza tym szkolna matematyka to - jak mówi znany profesor Uniwersytetu Warszawskiego Stanisław Kartasiński - „niespójny zlepek przypadkowo dobranych fragmentów teorii matematycznych”.
Sam Cywiński także ma na swym koncie kilka zabawnych powiedzonek o „kropkach lenistwa” czy „oswojonych ułamkach”, ale dużo ciekawsze są jego wyważone teorie dotyczące uczenia  matematyki w każdym wieku i na każdym poziomie edukacji. Opierając się na nich oraz stosując je w praktyce, udowodnił  wielu uczniom, rodzicowi, a teraz maluchom, że matematyka jest dla każdego. Uważa, że błędy w uczeniu tego przedmiotu to m.in. zbyt późne podejmowanie zagadnień matematycznych w szkole i to na bardzo infantylnym poziomie. - Jeśli  nadal będziemy najpierw uczyć dzieci tylko pisać, a dopiero potem liczyć i to raptem do dziesięciu na bazie motylków i kwiatków, a nie cyfr, to nic dziwnego, że na maturze mamy z tego przedmiotu takie liche wyniki.